Γονείς 

Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου..
Είναι γιοί και κόρες της Ζωής.
Έρχονται μέσα απ’ το σώμα σου, αλλά όχι από εσένα.
Ζουν κοντά σου, αλλά δεν σου ανήκουν.
Μπορείς να τους δώσεις την αγάπη σου, όχι όμως και τις σκέψεις σου,
γιατί έχουν τις δικές τους.
Μπορείς να φιλοξενείς τα σώματά τους όχι όμως τις ψυχές τους.
Γιατί οι δικές τους κατοικούν στο αύριο.
Ένα αύριο που εσύ δεν μπορείς να επισκεφθείς ούτε στα όνειρά σου.
Μπορείς να αγωνίζεσαι να γίνεις σαν κι αυτά
αλλά μην αποζητάς να κάνεις αυτά σαν κι εσένα.
Γιατί η ζωή δεν πάει προς τα πίσω, ούτε παραμένει στο χθες.

Kahlil Gibran

Ίσως κάποτε ξεκινούμε την εκπαίδευσή μας στον σημαντικότερο ρόλο της ζωής μας πριν ακόμη αποφασίσουμε να κάνουμε παιδιά. Ίσως τότε, η κοινωνία που θα διαμορφωθεί μέσα από πνευματικά εκπαιδευμένους γονείς να είναι πολύ καλύτερη. Αυτό που είναι βέβαιο πάντως, είναι ότι ενώ μαθητεύουμε για τα πάντα, αυτόν τον τόσο σημαντικό ρόλο, τον ρόλο του γονιού, τον αναλαμβάνουμε ανεκπαίδευτοι. Συχνά, εφαρμόζουμε τις μεθόδους με τις οποίες έχουμε διαπαιδαγωγηθεί εμείς ή βασιζόμαστε απλά στο ένστικτό μας. Ή, κάποιες φορές, σε αυτά που μας λένε οι άλλοι που έχουν ήδη περάσει τη φάση αυτή.

Ο αφυπνισμένος γονιός, εάν παρατηρεί νοημόνως και σε πλήρη εγρήγορση τις συμπεριφορές του παιδιού του, χρειάζεται να αφήνει να εννοηθεί ότι: «Σ’ αγαπώ τόσο ώστε να σου επιτρέψω να είσαι αυτό που είσαι και να σε διευκολύνω σ’ αυτό». Χρειάζεται ακόμη να κατανοεί κάθε στιγμή πως από τη δική του αντίδραση εξαρτώνται κατά πολύ οι εγγραφές και τα συμπεράσματα στα οποία θα οδηγηθεί το παιδί. Η ευθύνη είναι μεγάλη!

Designed by website4u.gr 

Copyright © 2013. All Rights Reserved.

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη εμπειρία σας. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies Περισσότερα